出典:Wiktionary
in- (“un-”) + oblītus (“disregarded”)
First/second-declension adjective.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| Nominative | inoblītus | inoblīta | inoblītum | inoblītī | inoblītae | inoblīta | |
| Genitive | inoblītī | inoblītae | inoblītī | inoblītōrum | inoblītārum | inoblītōrum | |
| Dative | inoblītō | inoblītō | inoblītīs | ||||
| Accusative | inoblītum | inoblītam | inoblītum | inoblītōs | inoblītās | inoblīta | |
| Ablative | inoblītō | inoblītā | inoblītō | inoblītīs | |||
| Vocative | inoblīte | inoblīta | inoblītum | inoblītī | inoblītae | inoblīta | |