出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2011/11/29 17:17 UTC 版)
| indicative | singular | plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | ||
| active | present | inpleō | inplēs | inplet | inplēmus | inplētis | inplent |
| future | inplēbō | inplēbis | inplēbit | inplēbimus | inplēbitis | inplēbunt | |
| imperfect | inplēbam | inplēbās | inplēbat | inplēbāmus | inplēbātis | inplēbant | |
| perfect | inplēvī | inplēvistī | inplēvit | inplēvimus | inplēvistis | inplēvērunt | |
| future perfect | inplēverō | inplēveris | inplēverit | inplēverimus | inplēveritis | inplēverint | |
| pluperfect | inplēveram | inplēverās | inplēverat | inplēverāmus | inplēverātis | inplēverant | |
| passive | present | inpleor | inplēris | inplētur | inplēmur | inplēminī | inplentur |
| future | inplēbor | inplēberis | inplēbitur | inplēbimur | inplēbiminī | inplēbuntur | |
| imperfect | inplēbar | inplēbāris | inplēbātur | inplēbāmur | inplēbāminī | inplēbantur | |
| perfect | Use inplētus m., inplēta f., inplētum n. followed by the present indicative of sum. | ||||||
| future perfect | Use inplētus m., inplēta f., inplētum n. followed by the future indicative of sum. | ||||||
| pluperfect | Use inplētus m., inplēta f., inplētum n. followed by the imperfect indicative of sum. | ||||||
| subjunctive | singular | plural | |||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| active | present | inpleam | inpleās | inpleat | inpleāmus | inpleātis | inpleant |
| imperfect | inplērem | inplērēs | inplēret | inplērēmus | inplērētis | inplērent | |
| perfect | inplēverim | inplēverīs | inplēverit | inplēverīmus | inplēverītis | inplēverint | |
| pluperfect | inplēvissem | inplēvissēs | inplēvisset | inplēvissēmus | inplēvissētis | inplēvissent | |
| passive | present | inplear | inpleāris | inpleātur | inpleāmur | inpleāminī | inpleantur |
| imperfect | inplērer | inplērēris | inplērētur | inplērēmur | inplērēminī | inplērentur | |
| perfect | Use inplētus m., inplēta f., inplētum n. followed by the present subjunctive of sum. | ||||||
| pluperfect | Use inplētus m., inplēta f., inplētum n. followed by the imperfect subjunctive of sum. | ||||||
| imperatives | active | passive | |||||
| present (you) | future (you) | future (he/she) | present (you) | future (you) | future (he/she) | ||
| singular | inplē | inplētō | inplētō | inplēre | inplētor | inplētor | |
| plural | inplēte | inplētōte | inplentō | inplēminī | — | inplentor | |
| present | perfect | future | present | perfect | future | ||
| infinitives | inplēre | inplēvisse | inplētūrus esse | inplērī | inplētus esse | inplētum īrī | |
| participles | inplēns (inplentis) | — | inplētūrus-ra, -rum | — | inplētus-a, -um | inplendus-nda, -ndum | |