出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2026/02/20 02:56 UTC 版)
īnsultus m (genitive īnsultūs); fourth declension
Fourth-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | īnsultus | īnsultūs |
| genitive | īnsultūs | īnsultuum |
| dative | īnsultuī | īnsultibus |
| accusative | īnsultum | īnsultūs |
| ablative | īnsultū | īnsultibus |
| vocative | īnsultus | īnsultūs |