出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2016/11/11 14:43 UTC 版)
Perfect passive participle of interstinguō.
interstinctus m (feminine interstincta, neuter interstinctum); first/second declension
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | interstinctus | interstincta | interstinctum | interstinctī | interstinctae | interstincta | |
| genitive | interstinctī | interstinctae | interstinctī | interstinctōrum | interstinctārum | interstinctōrum | |
| dative | interstinctō | interstinctō | interstinctīs | ||||
| accusative | interstinctum | interstinctam | interstinctum | interstinctōs | interstinctās | interstincta | |
| ablative | interstinctō | interstinctā | interstinctō | interstinctīs | |||
| vocative | interstincte | interstincta | interstinctum | interstinctī | interstinctae | interstincta | |