Wiktionary英語版

出典:Wiktionary

intransitivus

出典:『Wiktionary』 (2024/11/25 16:48 UTC )


語源

From in- +‎ trānsitīvus.

発音

形容詞

intrānsitīvus (feminine intrānsitīva, neuter intrānsitīvum); first/second-declension adjective

  1. (grammar, of a verb) intransitive: Not transitive, not having, or not taking, a direct object.

語形変化

First/second-declension adjective.

singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative intrānsitīvus intrānsitīva intrānsitīvum intrānsitīvī intrānsitīvae intrānsitīva
genitive intrānsitīvī intrānsitīvae intrānsitīvī intrānsitīvōrum intrānsitīvārum intrānsitīvōrum
dative intrānsitīvō intrānsitīvae intrānsitīvō intrānsitīvīs
accusative intrānsitīvum intrānsitīvam intrānsitīvum intrānsitīvōs intrānsitīvās intrānsitīva
ablative intrānsitīvō intrānsitīvā intrānsitīvō intrānsitīvīs
vocative intrānsitīve intrānsitīva intrānsitīvum intrānsitīvī intrānsitīvae intrānsitīva

反意語

参照

調べた例文を記録して、効率よく覚えましょう
Weblio会員無料で登録できます
履歴機能 過去に調べた単語を確認できる
語彙力診断 診断回数が4回に増加
マイ単語帳 便利な学習機能付き
マイ例文帳 文章で意味を理解できる

intransitivusのページの著作権