出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2025/12/25 07:43 UTC 版)
mandūcus m (genitive mandūcī); second declension
Second-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | mandūcus | mandūcī |
| genitive | mandūcī | mandūcōrum |
| dative | mandūcō | mandūcīs |
| accusative | mandūcum | mandūcōs |
| ablative | mandūcō | mandūcīs |
| vocative | mandūce | mandūcī |