出典:Wiktionary
myrtus (“myrtle”) + -illus (diminutive suffix); the stem is from Ancient Greek μύρτος (múrtos, “myrtle”), of Semitic origin.
Second-declension noun.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | myrtillus | myrtillī |
| Genitive | myrtillī | myrtillōrum |
| Dative | myrtillō | myrtillīs |
| Accusative | myrtillum | myrtillōs |
| Ablative | myrtillō | myrtillīs |
| Vocative | myrtille | myrtillī |