出典:Wiktionary
obfirmātus (feminine obfirmāta, neuter obfirmātum); first/second-declension participle
First/second-declension adjective.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| Nominative | obfirmātus | obfirmāta | obfirmātum | obfirmātī | obfirmātae | obfirmāta | |
| Genitive | obfirmātī | obfirmātae | obfirmātī | obfirmātōrum | obfirmātārum | obfirmātōrum | |
| Dative | obfirmātō | obfirmātō | obfirmātīs | ||||
| Accusative | obfirmātum | obfirmātam | obfirmātum | obfirmātōs | obfirmātās | obfirmāta | |
| Ablative | obfirmātō | obfirmātā | obfirmātō | obfirmātīs | |||
| Vocative | obfirmāte | obfirmāta | obfirmātum | obfirmātī | obfirmātae | obfirmāta | |