出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2011/11/28 15:12 UTC 版)
| indicative | singular | plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | ||
| active | present | obfundō | obfundis | obfundit | obfundimus | obfunditis | obfundunt |
| future | obfundam | obfundēs | obfundet | obfundēmus | obfundētis | obfundent | |
| imperfect | obfundēbam | obfundēbās | obfundēbat | obfundēbāmus | obfundēbātis | obfundēbant | |
| perfect | obfudī | obfudistī | obfudit | obfudimus | obfudistis | obfudērunt | |
| future perfect | obfuderō | obfuderis | obfuderit | obfuderimus | obfuderitis | obfuderint | |
| pluperfect | obfuderam | obfuderās | obfuderat | obfuderāmus | obfuderātis | obfuderant | |
| passive | present | obfundor | obfunderis | obfunditur | obfundimur | obfundiminī | obfunduntur |
| future | obfundar | obfundēris | obfundētur | obfundēmur | obfundēminī | obfundentur | |
| imperfect | obfundēbar | obfundēbāris | obfundēbātur | obfundēbāmur | obfundēbāminī | obfundēbantur | |
| perfect | Use obfusus m., obfusa f., obfusum n. followed by the present indicative of sum. | ||||||
| future perfect | Use obfusus m., obfusa f., obfusum n. followed by the future indicative of sum. | ||||||
| pluperfect | Use obfusus m., obfusa f., obfusum n. followed by the imperfect indicative of sum. | ||||||
| subjunctive | singular | plural | |||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| active | present | obfundam | obfundās | obfundat | obfundāmus | obfundātis | obfundant |
| imperfect | obfunderem | obfunderēs | obfunderet | obfunderēmus | obfunderētis | obfunderent | |
| perfect | obfuderim | obfuderīs | obfuderit | obfuderīmus | obfuderītis | obfuderint | |
| pluperfect | obfudissem | obfudissēs | obfudisset | obfudissēmus | obfudissētis | obfudissent | |
| passive | present | obfundar | obfundāris | obfundātur | obfundāmur | obfundāminī | obfundantur |
| imperfect | obfunderer | obfunderēris | obfunderētur | obfunderēmur | obfunderēminī | obfunderentur | |
| perfect | Use obfusus m., obfusa f., obfusum n. followed by the present subjunctive of sum. | ||||||
| pluperfect | Use obfusus m., obfusa f., obfusum n. followed by the imperfect subjunctive of sum. | ||||||
| imperatives | active | passive | |||||
| present (you) | future (you) | future (he/she) | present (you) | future (you) | future (he/she) | ||
| singular | obfunde | obfunditō | obfunditō | obfundere | obfunditor | obfunditor | |
| plural | obfundite | obfunditōte | obfunduntō | obfundiminī | — | obfunduntor | |
| present | perfect | future | present | perfect | future | ||
| infinitives | obfundere | obfudisse | obfusūrus esse | obfundī | obfusus esse | obfusum īrī | |
| participles | obfundēns (obfundentis) | — | obfusūrus-ra, -rum | — | obfusus-a, -um | obfundendus-nda, -ndum | |