出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2025/02/02 18:46 UTC 版)
From obstruō + -tiō.
obstrūctiō f (genitive obstrūctiōnis); third declension
Third-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | obstrūctiō | obstrūctiōnēs |
| genitive | obstrūctiōnis | obstrūctiōnum |
| dative | obstrūctiōnī | obstrūctiōnibus |
| accusative | obstrūctiōnem | obstrūctiōnēs |
| ablative | obstrūctiōne | obstrūctiōnibus |
| vocative | obstrūctiō | obstrūctiōnēs |