出典:Wiktionary
Borrowed from Ancient Greek Ώκίναρος (Ṓkínaros).
Ōcinarus m (genitive Ōcinarī); second declension
Second declension.
| Case | Singular |
|---|---|
| Nominative | Ōcinarus |
| Genitive | Ōcinarī |
| Dative | Ōcinarō |
| Accusative | Ōcinarum |
| Ablative | Ōcinarō |
| Vocative | Ōcinare |