出典:Wiktionary
Equivalent to on- + būgan.
| infinitive | onbūgan | tō onbūganne |
|---|---|---|
| indicative | present | past |
| 1st-person singular | onbūge | onbēah |
| 2nd-person singular | onbūgest,onbȳhst | onbuge |
| 3rd-person singular | onbūgeþ,onbȳhþ | onbēah |
| plural | onbūgaþ | onbugon |
| subjunctive | present | past |
| singular | onbūge | onbuge |
| plural | onbūgen | onbugen |
| imperative | ||
| singular | onbūg(e) | |
| plural | onbūgaþ | |
| participle | present | past |
| onbūgende | onbogen | |