出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2012/10/29 12:13 UTC 版)
| indicative | singular | plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | ||
| active | present | perungō | perungis | perungit | perungimus | perungitis | perungunt |
| future | perungam | perungēs | perunget | perungēmus | perungētis | perungent | |
| imperfect | perungēbam | perungēbās | perungēbat | perungēbāmus | perungēbātis | perungēbant | |
| perfect | perunxī | perunxistī | perunxit | perunximus | perunxistis | perunxērunt | |
| future perfect | perunxerō | perunxeris | perunxerit | perunxerimus | perunxeritis | perunxerint | |
| pluperfect | perunxeram | perunxerās | perunxerat | perunxerāmus | perunxerātis | perunxerant | |
| passive | present | perungor | perungeris | perungitur | perungimur | perungiminī | perunguntur |
| future | perungar | perungēris | perungētur | perungēmur | perungēminī | perungentur | |
| imperfect | perungēbar | perungēbāris | perungēbātur | perungēbāmur | perungēbāminī | perungēbantur | |
| perfect | Use perunctus m., peruncta f., perunctum n. followed by the present indicative of sum. | ||||||
| future perfect | Use perunctus m., peruncta f., perunctum n. followed by the future indicative of sum. | ||||||
| pluperfect | Use perunctus m., peruncta f., perunctum n. followed by the imperfect indicative of sum. | ||||||
| subjunctive | singular | plural | |||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| active | present | perungam | perungās | perungat | perungāmus | perungātis | perungant |
| imperfect | perungerem | perungerēs | perungeret | perungerēmus | perungerētis | perungerent | |
| perfect | perunxerim | perunxerīs | perunxerit | perunxerīmus | perunxerītis | perunxerint | |
| pluperfect | perunxissem | perunxissēs | perunxisset | perunxissēmus | perunxissētis | perunxissent | |
| passive | present | perungar | perungāris | perungātur | perungāmur | perungāminī | perungantur |
| imperfect | perungerer | perungerēris | perungerētur | perungerēmur | perungerēminī | perungerentur | |
| perfect | Use perunctus m., peruncta f., perunctum n. followed by the present subjunctive of sum. | ||||||
| pluperfect | Use perunctus m., peruncta f., perunctum n. followed by the imperfect subjunctive of sum. | ||||||
| imperatives | active | passive | |||||
| present (you) | future (you) | future (he/she) | present (you) | future (you) | future (he/she) | ||
| singular | perunge | perungitō | perungitō | perungere | perungitor | perungitor | |
| plural | perungite | perungitōte | perunguntō | perungiminī | — | perunguntor | |
| present | perfect | future | present | perfect | future | ||
| infinitives | perungere | perunxisse | perunctūrus esse | perungī | perunctus esse | perunctum īrī | |
| participles | perungēns (perungentis) | — | perunctūrus-ra, -rum | — | perunctus-a, -um | perungendus-nda, -ndum | |