Wiktionary英語版

出典:Wiktionary

pinnaculum

出典:『Wiktionary』 (2024/07/19 22:37 UTC )


発音

名詞

pinnāculum n (genitive pinnāculī); second declension

  1. (Late Latin) a peak, pinnacle
    • c. 160 CEc. 225 CE, Tertullian, Adversus Iudaeos 8.1:
      Itaque requirenda tempora praedicta et futurae nativitatis Christi et passionis eius et exterminii civitatis Hierusalem id est vastationis eius. Dicit enim Daniel et civitatem sanctam et sanctum exterminari cum duce venturo et destrui pinnaculum usque ad interitum.

語形変化

Second-declension noun (neuter).

派生した語

  • English: pinnacle
  • French: pinacle
  • Italian: pennacchio (plume)
    • Middle French: pennache
      • French: panache
        • English: panache
        • Italian: panache
        • Romanian: panaș
    • Portuguese: penacho
    • Spanish: penacho
  • Italian: pinnacolo (pinnacle) (probably borrowed), (possibly) pinnacolo (pinochle) (borrowing)
  • Old French: penail
  • Portuguese: pináculo
  • Sicilian: pinnacchiu
  • Spanish: pináculo

参照

  1. ^ Burton, Philip (2002) The Old Latin Gospels: A Study of their Texts and Language, page 195
  2. ^ pinnacle, n.”, in OED Online Paid subscription required, Oxford, Oxfordshire: Oxford University Press, March 2022.

Further reading

調べた例文を記録して、効率よく覚えましょう
Weblio会員無料で登録できます
履歴機能 過去に調べた単語を確認できる
語彙力診断 診断回数が4回に増加
マイ単語帳 便利な学習機能付き
マイ例文帳 文章で意味を理解できる

pinnaculumのページの著作権