出典:Wiktionary
From praedator.
First/second-declension adjective.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| Nominative | praedātōrius | praedātōria | praedātōrium | praedātōriī | praedātōriae | praedātōria | |
| Genitive | praedātōriī | praedātōriae | praedātōriī | praedātōriōrum | praedātōriārum | praedātōriōrum | |
| Dative | praedātōriō | praedātōriō | praedātōriīs | ||||
| Accusative | praedātōrium | praedātōriam | praedātōrium | praedātōriōs | praedātōriās | praedātōria | |
| Ablative | praedātōriō | praedātōriā | praedātōriō | praedātōriīs | |||
| Vocative | praedātōrie | praedātōria | praedātōrium | praedātōriī | praedātōriae | praedātōria | |