出典:Wiktionary
From praedicātor (“proclaim, announce”) + -ius
praedicātōrius (feminine praedicātōria, neuter praedicātōrium); first/second-declension adjective
First/second-declension adjective.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| Nominative | praedicātōrius | praedicātōria | praedicātōrium | praedicātōriī | praedicātōriae | praedicātōria | |
| Genitive | praedicātōriī | praedicātōriae | praedicātōriī | praedicātōriōrum | praedicātōriārum | praedicātōriōrum | |
| Dative | praedicātōriō | praedicātōriō | praedicātōriīs | ||||
| Accusative | praedicātōrium | praedicātōriam | praedicātōrium | praedicātōriōs | praedicātōriās | praedicātōria | |
| Ablative | praedicātōriō | praedicātōriā | praedicātōriō | praedicātōriīs | |||
| Vocative | praedicātōrie | praedicātōria | praedicātōrium | praedicātōriī | praedicātōriae | praedicātōria | |