出典:Wiktionary
From Middle French proference, from Medieval Latin proferentia. Doublet of proferans.
Third-declension participle.
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masc./Fem. | Neuter | Masc./Fem. | Neuter | |
| Nominative | prōferēns | prōferentēs | prōferentia | ||
| Genitive | prōferentis | prōferentium | |||
| Dative | prōferentī | prōferentibus | |||
| Accusative | prōferentem | prōferēns | prōferentēs prōferentīs |
prōferentia | |
| Ablative | prōferente prōferentī1 |
prōferentibus | |||
| Vocative | prōferēns | prōferentēs | prōferentia | ||