出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2024/12/30 21:59 UTC 版)
From Ancient Greek προσήλυτος (prosḗlutos, “one that has arrived at [a place]”, “stranger”, “sojourner”; “one who has come over to Judaism”, “convert”, “proselyte”), from προσέρχομαι (prosérkhomai).
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | prosēlytus | prosēlyta | prosēlytum | prosēlytī | prosēlytae | prosēlyta | |
| genitive | prosēlytī | prosēlytae | prosēlytī | prosēlytōrum | prosēlytārum | prosēlytōrum | |
| dative | prosēlytō | prosēlytae | prosēlytō | prosēlytīs | |||
| accusative | prosēlytum | prosēlytam | prosēlytum | prosēlytōs | prosēlytās | prosēlyta | |
| ablative | prosēlytō | prosēlytā | prosēlytō | prosēlytīs | |||
| vocative | prosēlyte | prosēlyta | prosēlytum | prosēlytī | prosēlytae | prosēlyta | |
prosēlytus m (genitive prosēlytī, feminine prosēlyta); second declension
Second-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | prosēlytus | prosēlytī |
| genitive | prosēlytī | prosēlytōrum |
| dative | prosēlytō | prosēlytīs |
| accusative | prosēlytum | prosēlytōs |
| ablative | prosēlytō | prosēlytīs |
| vocative | prosēlyte | prosēlytī |