出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2026/03/05 11:56 UTC 版)
Perfect passive participle of pūniō (“to punish”).
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | pūnītus | pūnīta | pūnītum | pūnītī | pūnītae | pūnīta | |
| genitive | pūnītī | pūnītae | pūnītī | pūnītōrum | pūnītārum | pūnītōrum | |
| dative | pūnītō | pūnītae | pūnītō | pūnītīs | |||
| accusative | pūnītum | pūnītam | pūnītum | pūnītōs | pūnītās | pūnīta | |
| ablative | pūnītō | pūnītā | pūnītō | pūnītīs | |||
| vocative | pūnīte | pūnīta | pūnītum | pūnītī | pūnītae | pūnīta | |