出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2025/11/14 00:50 UTC 版)
Perfect passive participle of reiciō (“to throw back; repel”).
reiectus (feminine reiecta, neuter reiectum); first/second-declension participle
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | reiectus | reiecta | reiectum | reiectī | reiectae | reiecta | |
| genitive | reiectī | reiectae | reiectī | reiectōrum | reiectārum | reiectōrum | |
| dative | reiectō | reiectae | reiectō | reiectīs | |||
| accusative | reiectum | reiectam | reiectum | reiectōs | reiectās | reiecta | |
| ablative | reiectō | reiectā | reiectō | reiectīs | |||
| vocative | reiecte | reiecta | reiectum | reiectī | reiectae | reiecta | |