出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2026/04/03 17:45 UTC 版)
From *rūgō (“to belch”) + -tus, from Proto-Italic *rougō, from Proto-Indo-European *h₁rewg-.
rū̆ctus m (genitive rū̆ctūs); fourth declension
Fourth-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | rū̆ctus | rū̆ctūs |
| genitive | rū̆ctūs | rū̆ctuum |
| dative | rū̆ctuī | rū̆ctibus |
| accusative | rū̆ctum | rū̆ctūs |
| ablative | rū̆ctū | rū̆ctibus |
| vocative | rū̆ctus | rū̆ctūs |