出典:Wiktionary
From the same Proto-Indo-European root as Ancient Greek σκύλλω (skúllō, “to molest, annoy”) and Lithuanian skùtas (“a small piece of something”)[1].
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | scutilus | scutila | scutilum | scutilī | scutilae | scutila | |
| genitive | scutilī | scutilae | scutilī | scutilōrum | scutilārum | scutilōrum | |
| dative | scutilō | scutilō | scutilīs | ||||
| accusative | scutilum | scutilam | scutilum | scutilōs | scutilās | scutila | |
| ablative | scutilō | scutilā | scutilō | scutilīs | |||
| vocative | scutile | scutila | scutilum | scutilī | scutilae | scutila | |