出典:Wiktionary
From spurcus + -ficus.
First/second-declension adjective.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| Nominative | spurcificus | spurcifica | spurcificum | spurcificī | spurcificae | spurcifica | |
| Genitive | spurcificī | spurcificae | spurcificī | spurcificōrum | spurcificārum | spurcificōrum | |
| Dative | spurcificō | spurcificō | spurcificīs | ||||
| Accusative | spurcificum | spurcificam | spurcificum | spurcificōs | spurcificās | spurcifica | |
| Ablative | spurcificō | spurcificā | spurcificō | spurcificīs | |||
| Vocative | spurcifice | spurcifica | spurcificum | spurcificī | spurcificae | spurcifica | |