出典:Wiktionary
Derived from subitus (“sudden, unforeseen”) + -āneus.
First/second-declension adjective.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| Nominative | subitāneus | subitānea | subitāneum | subitāneī | subitāneae | subitānea | |
| Genitive | subitāneī | subitāneae | subitāneī | subitāneōrum | subitāneārum | subitāneōrum | |
| Dative | subitāneō | subitāneō | subitāneīs | ||||
| Accusative | subitāneum | subitāneam | subitāneum | subitāneōs | subitāneās | subitānea | |
| Ablative | subitāneō | subitāneā | subitāneō | subitāneīs | |||
| Vocative | subitānee | subitānea | subitāneum | subitāneī | subitāneae | subitānea | |