出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2014/07/20 05:14 UTC 版)
From subjungō (“to subordinate”) + -īvus.
subjunctīvus m (feminine subjunctīva, neuter subjunctīvum); first/second declension
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | subjunctīvus | subjunctīva | subjunctīvum | subjunctīvī | subjunctīvae | subjunctīva | |
| genitive | subjunctīvī | subjunctīvae | subjunctīvī | subjunctīvōrum | subjunctīvārum | subjunctīvōrum | |
| dative | subjunctīvō | subjunctīvae | subjunctīvō | subjunctīvīs | subjunctīvīs | subjunctīvīs | |
| accusative | subjunctīvum | subjunctīvam | subjunctīvum | subjunctīvōs | subjunctīvās | subjunctīva | |
| ablative | subjunctīvō | subjunctīvā | subjunctīvō | subjunctīvīs | subjunctīvīs | subjunctīvīs | |
| vocative | subjunctīve | subjunctīva | subjunctīvum | subjunctīvī | subjunctīvae | subjunctīva | |