出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2026/02/20 15:56 UTC 版)
suppetiātus (feminine suppetiāta, neuter suppetiātum); first/second-declension participle
First/second-declension participle.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | suppetiātus | suppetiāta | suppetiātum | suppetiātī | suppetiātae | suppetiāta | |
| genitive | suppetiātī | suppetiātae | suppetiātī | suppetiātōrum | suppetiātārum | suppetiātōrum | |
| dative | suppetiātō | suppetiātae | suppetiātō | suppetiātīs | |||
| accusative | suppetiātum | suppetiātam | suppetiātum | suppetiātōs | suppetiātās | suppetiāta | |
| ablative | suppetiātō | suppetiātā | suppetiātō | suppetiātīs | |||
| vocative | suppetiāte | suppetiāta | suppetiātum | suppetiātī | suppetiātae | suppetiāta | |
Fourth-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | suppetiātus | suppetiātūs |
| genitive | suppetiātūs | suppetiātuum |
| dative | suppetiātuī | suppetiātibus |
| accusative | suppetiātum | suppetiātūs |
| ablative | suppetiātū | suppetiātibus |
| vocative | suppetiātus | suppetiātūs |