出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2025/08/18 18:25 UTC 版)
From Latin termen.
termen (plural termens)
From or cognate with Old Norse termin (“term, terminus”), from Latin termen, terminus (“boundary, end”).
termen m (nominative plural termenas)
Strong a-stem:
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | termen | termenas |
| accusative | termen | termenas |
| genitive | termenes | termena |
| dative | termene | termenum |
From Proto-Italic *termn̥, from Proto-Indo-European *térmn̥ (“boundary”).
termen n (genitive terminis); third declension
Third-declension noun (neuter, imparisyllabic non-i-stem).
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | termen | termina |
| genitive | terminis | terminum |
| dative | terminī | terminibus |
| accusative | termen | termina |
| ablative | termine | terminibus |
| vocative | termen | termina |