出典:Wiktionary
From Ancient Greek τρι- (tri-, “three”) + ἀνήρ, ἀνδρό- (anḗr, andró-, “man, male”, used to mean stamen by Linnaeus (1935)).
First/second-declension adjective.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| Nominative | triandrus | triandra | triandrum | triandrī | triandrae | triandra | |
| Genitive | triandrī | triandrae | triandrī | triandrōrum | triandrārum | triandrōrum | |
| Dative | triandrō | triandrō | triandrīs | ||||
| Accusative | triandrum | triandram | triandrum | triandrōs | triandrās | triandra | |
| Ablative | triandrō | triandrā | triandrō | triandrīs | |||
| Vocative | triandre | triandra | triandrum | triandrī | triandrae | triandra | |