出典:Wiktionary
From Ancient Greek τριήραρχος (triḗrarkhos)
Second-declension noun.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | triērarchus | triērarchī |
| Genitive | triērarchī | triērarchōrum |
| Dative | triērarchō | triērarchīs |
| Accusative | triērarchum | triērarchōs |
| Ablative | triērarchō | triērarchīs |
| Vocative | triērarche | triērarchī |