出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2026/04/20 17:51 UTC 版)
vinca f (genitive vincae); first declension (Late Latin)
First-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | vinca | vincae |
| genitive | vincae | vincārum |
| dative | vincae | vincīs |
| accusative | vincam | vincās |
| ablative | vincā | vincīs |
| vocative | vinca | vincae |