出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2025/12/08 18:13 UTC 版)
Perhaps from Proto-Germanic *wrankiz, from Proto-Indo-European *wreng- (“to turn”).
wrenċ m
Strong a-stem:
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | wrenċ | wrenċas |
| accusative | wrenċ | wrenċas |
| genitive | wrenċes | wrenċa |
| dative | wrenċe | wrenċum |