![]()
出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2026/01/15 18:55 UTC 版)
From the gens Acilia, of uncertain origin (see Acilia gens). Perhaps derived from acilis (“sharp, keen”), from acus with the gentile-forming suffix -ius.
Acīlius (feminine Acīlia, neuter Acīlium); first/second-declension adjective
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | Acīlius | Acīlia | Acīlium | Acīliī | Acīliae | Acīlia | |
| genitive | Acīliī | Acīliae | Acīliī | Acīliōrum | Acīliārum | Acīliōrum | |
| dative | Acīliō | Acīliae | Acīliō | Acīliīs | |||
| accusative | Acīlium | Acīliam | Acīlium | Acīliōs | Acīliās | Acīlia | |
| ablative | Acīliō | Acīliā | Acīliō | Acīliīs | |||
| vocative | Acīlie | Acīlia | Acīlium | Acīliī | Acīliae | Acīlia | |
Acīlius m (genitive Acīliī or Acīlī); second declension
Second-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | Acīlius | Acīliī |
| genitive | Acīliī Acīlī |
Acīliōrum |
| dative | Acīliō | Acīliīs |
| accusative | Acīlium | Acīliōs |
| ablative | Acīliō | Acīliīs |
| vocative | Acīlī | Acīliī |
Found in older Latin (until the Augustan Age).