出典:Wiktionary
Ancient Greek Αἰακός (Aiakós)
Aeacus
Ancient Greek Αἰακός (Aiakós)
Aeacus m sg (genitive Aeacī); second declension
Second-declension noun.
| Case | Singular |
|---|---|
| Nominative | Aeacus |
| Genitive | Aeacī |
| Dative | Aeacō |
| Accusative | Aeacum |
| Ablative | Aeacō |
| Vocative | Aeace |