出典:Wiktionary
Borrowed from Ancient Greek Ἀνχιάλη (Ankhiálē).
Anchialē f (genitive Anchialēs); first declension
First declension, Greek type.
| Case | Singular |
|---|---|
| nominative | Anchialē |
| genitive | Anchialēs |
| dative | Anchialae |
| accusative | Anchialēn |
| ablative | Anchialē |
| vocative | Anchialē |