出典:Wiktionary
Borrowed from Ancient Greek Δαυλίς (Daulís).
Daulis f sg (genitive Daulidis); third declension
Third-declension noun (Greek-type, normal variant), with locative.
| Case | Singular |
|---|---|
| Nominative | Daulis |
| Genitive | Daulidis |
| Dative | Daulidī |
| Accusative | Daulida |
| Ablative | Daulide |
| Vocative | Daulis Dauli1 |
| Locative | Daulidī Daulide |
1In poetry.