出典:Wiktionary
Borrowed from Ancient Greek ἑλλέβορος (helléboros).
helleborus m (genitive helleborī); second declension
Second-declension noun.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | helleborus | helleborī |
| Genitive | helleborī | helleborōrum |
| Dative | helleborō | helleborīs |
| Accusative | helleborum | helleborōs |
| Ablative | helleborō | helleborīs |
| Vocative | hellebore | helleborī |