出典:Wiktionary
Borrowing from Latin Hēraclēa, from Ancient Greek Ἡράκλεια (Hērákleia).
From Ancient Greek Ἡράκλεια (Hērákleia).
Hēraclēa f (genitive Hēraclēae); first declension
First declension, with locative.
| Case | Singular |
|---|---|
| nominative | Hēraclēa |
| genitive | Hēraclēae |
| dative | Hēraclēae |
| accusative | Hēraclēam |
| ablative | Hēraclēā |
| vocative | Hēraclēa |
| locative | Hēraclēae |