出典:Wiktionary
Borrowing from Ancient Greek Ἴναχος (Ínakhos).
Īnachus m (genitive Īnachī); second declension
Second declension, with locative.
| Case | Singular |
|---|---|
| nominative | Īnachus |
| genitive | Īnachī |
| dative | Īnachō |
| accusative | Īnachum |
| ablative | Īnachō |
| vocative | Īnache |
| locative | Īnachī |