出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2026/05/31 19:59 UTC 版)
Manlius
Unknown. Chase (1897) connects it to Mānīlius, Mānius (from mānis (“good”), from Old Latin Mānios).
Mānlius m sg (genitive Mānliī or Mānlī); second declension
Second-declension noun, singular only.
| singular | |
|---|---|
| nominative | Mānlius |
| genitive | Mānliī Mānlī |
| dative | Mānliō |
| accusative | Mānlium |
| ablative | Mānliō |
| vocative | Mānlī |
Found in older Latin (until the Augustan Age).