出典:Wiktionary
From pīcus (“woodpecker”), from Proto-Indo-European *(s)peyk- (“woodpecker; magpie”) + *mno-.
Pīcumnus m (genitive Pīcumnī); second declension
Second-declension noun.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | Pīcumnus | Pīcumnī |
| Genitive | Pīcumnī | Pīcumnōrum |
| Dative | Pīcumnō | Pīcumnīs |
| Accusative | Pīcumnum | Pīcumnōs |
| Ablative | Pīcumnō | Pīcumnīs |
| Vocative | Pīcumne | Pīcumnī |