出典:Wiktionary
Borrowed from Ancient Greek Πολυκράτης (Polukrátēs).
Third-declension noun, singular only.
| Case | Singular |
|---|---|
| Nominative | Polycratēs |
| Genitive | Polycratis Polycratī |
| Dative | Polycratī |
| Accusative | Polycratem Polycratēn |
| Ablative | Polycrate |
| Vocative | Polycrates |