出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2017/04/06 21:04 UTC 版)
addoceō (present infinitive addocēre, perfect active addocuī, supine addoctum); second conjugation
| Conjugation of addoceo (second conjugation) | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| indicative | singular | plural | |||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| active | present | addoceō | addocēs | addocet | addocēmus | addocētis | addocent |
| imperfect | addocēbam | addocēbās | addocēbat | addocēbāmus | addocēbātis | addocēbant | |
| future | addocēbō | addocēbis | addocēbit | addocēbimus | addocēbitis | addocēbunt | |
| perfect | addocuī | addocuistī | addocuit | addocuimus | addocuistis | addocuērunt, addocuēre | |
| pluperfect | addocueram | addocuerās | addocuerat | addocuerāmus | addocuerātis | addocuerant | |
| future perfect | addocuerō | addocueris | addocuerit | addocuerimus | addocueritis | addocuerint | |
| passive | present | addoceor | addocēris, addocēre | addocētur | addocēmur | addocēminī | addocentur |
| imperfect | addocēbar | addocēbāris, addocēbāre | addocēbātur | addocēbāmur | addocēbāminī | addocēbantur | |
| future | addocēbor | addocēberis, addocēbere | addocēbitur | addocēbimur | addocēbiminī | addocēbuntur | |
| perfect | addoctus + present active indicative of sum | ||||||
| pluperfect | addoctus + imperfect active indicative of sum | ||||||
| future perfect | addoctus + future active indicative of sum | ||||||
| subjunctive | singular | plural | |||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| active | present | addoceam | addoceās | addoceat | addoceāmus | addoceātis | addoceant |
| imperfect | addocērem | addocērēs | addocēret | addocērēmus | addocērētis | addocērent | |
| perfect | addocuerim | addocuerīs | addocuerit | addocuerīmus | addocuerītis | addocuerint | |
| pluperfect | addocuissem | addocuissēs | addocuisset | addocuissēmus | addocuissētis | addocuissent | |
| passive | present | addocear | addoceāris, addoceāre | addoceātur | addoceāmur | addoceāminī | addoceantur |
| imperfect | addocērer | addocērēris, addocērēre | addocērētur | addocērēmur | addocērēminī | addocērentur | |
| perfect | addoctus + present active subjunctive of sum | ||||||
| pluperfect | addoctus + imperfect active subjunctive of sum | ||||||
| imperative | singular | plural | |||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| active | present | — | addocē | — | — | addocēte | — |
| future | — | addocētō | addocētō | — | addocētōte | addocentō | |
| passive | present | — | addocēre | — | — | addocēminī | — |
| future | — | addocētor | addocētor | — | — | addocentor | |
| non-finite forms | active | passive | |||||
| present | perfect | future | present | perfect | future | ||
| infinitives | addocēre | addocuisse | addoctūrus esse | addocērī | addoctus esse | addoctum īrī | |
| participles | addocēns | — | addoctūrus | — | addoctus | addocendus | |
| verbal nouns | gerund | supine | |||||
| nominative | genitive | dative/ablative | accusative | accusative | ablative | ||
| addocēre | addocendī | addocendō | addocendum | addoctum | addoctū | ||