出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2026/04/11 17:42 UTC 版)
Borrowed from Ancient Greek αἴνιγμα (aínigma, “riddle”).
aenigma n (genitive aenigmatis); third declension
Third-declension noun (neuter, imparisyllabic non-i-stem).
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | aenigma | aenigmata |
| genitive | aenigmatis | aenigmatum |
| dative | aenigmatī | aenigmatibus |
| accusative | aenigma | aenigmata |
| ablative | aenigmate | aenigmatibus |
| vocative | aenigma | aenigmata |