出典:Wiktionary
Borrowed from Italian anziano, itself borrowed from Old French ancien, from Vulgar Latin *anteānus. Attested from the thirteenth century onward.
First/second-declension adjective.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| Nominative | antiānus | antiāna | antiānum | antiānī | antiānae | antiāna | |
| Genitive | antiānī | antiānae | antiānī | antiānōrum | antiānārum | antiānōrum | |
| Dative | antiānō | antiānō | antiānīs | ||||
| Accusative | antiānum | antiānam | antiānum | antiānōs | antiānās | antiāna | |
| Ablative | antiānō | antiānā | antiānō | antiānīs | |||
| Vocative | antiāne | antiāna | antiānum | antiānī | antiānae | antiāna | |
antiānus m (genitive antiānī); second declension (Medieval Latin)
Second-declension noun.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | antiānus | antiānī |
| Genitive | antiānī | antiānōrum |
| Dative | antiānō | antiānīs |
| Accusative | antiānum | antiānōs |
| Ablative | antiānō | antiānīs |
| Vocative | antiāne | antiānī |