出典:Wiktionary
bannileuga f (genitive bannileugae); first declension (Medieval Latin)
First-declension noun.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | bannileuga | bannileugae |
| Genitive | bannileugae | bannileugārum |
| Dative | bannileugae | bannileugīs |
| Accusative | bannileugam | bannileugās |
| Ablative | bannileugā | bannileugīs |
| Vocative | bannileuga | bannileugae |