出典:Wiktionary
From Proto-Germanic *binemaną (“to take away”). Equivalent to be- + niman.
| infinitive | beniman | tō benimenne |
|---|---|---|
| indicative | present | past |
| 1st-person singular | benime | benam |
| 2nd-person singular | benimest, benimst | benāme |
| 3rd-person singular | benimeþ, benimþ | benam |
| plural | benimaþ | benāmon |
| subjunctive | present | past |
| singular | benime | benāme |
| plural | benimen | benāmen |
| imperative | ||
| singular | benim | |
| plural | benimaþ | |
| participle | present | past |
| benimende | benumen | |