出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2025/10/03 22:02 UTC 版)
From bi- (“two”) + via (“road; way”) + -ius. The noun comes from ellipsis of bivius deus (literally “crossroad god”).
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | bivius | bivia | bivium | biviī | biviae biviāī |
bivia | |
| genitive | biviī | biviae biviāī |
biviī | biviōrum | biviārum | biviōrum | |
| dative | biviō | biviae biviāī |
biviō | biviīs | |||
| accusative | bivium | biviam | bivium | biviōs | biviās | bivia | |
| ablative | biviō | biviā | biviō | biviīs | |||
| vocative | bivie | bivia | bivium | biviī | biviae biviāī |
bivia | |
bivius m (genitive biviī or bivī, feminine bivia); second declension
Second-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | bivius | biviī |
| genitive | biviī bivī |
biviōrum |
| dative | biviō | biviīs |
| accusative | bivium | biviōs |
| ablative | biviō | biviīs |
| vocative | bivie | biviī |
Found in older Latin (until the Augustan Age).