出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2025/05/28 16:25 UTC 版)
From Ancient Greek βλίτον (blíton).
blitum n (genitive blitī); second declension
Second-declension noun (neuter).
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | blitum | blita |
| genitive | blitī | blitōrum |
| dative | blitō | blitīs |
| accusative | blitum | blita |
| ablative | blitō | blitīs |
| vocative | blitum | blita |