![]()
出典:Wiktionary
出典:『Wiktionary』 (2026/02/06 02:36 UTC 版)
Borrowed from Ancient Greek κανονικός (kanonikós).
canonicus m (genitive canonicī); second declension
Second-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | canonicus | canonicī |
| genitive | canonicī | canonicōrum |
| dative | canonicō | canonicīs |
| accusative | canonicum | canonicōs |
| ablative | canonicō | canonicīs |
| vocative | canonice | canonicī |
canonicus (feminine canonica, neuter canonicum); first/second-declension adjective
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | canonicus | canonica | canonicum | canonicī | canonicae | canonica | |
| genitive | canonicī | canonicae | canonicī | canonicōrum | canonicārum | canonicōrum | |
| dative | canonicō | canonicae | canonicō | canonicīs | |||
| accusative | canonicum | canonicam | canonicum | canonicōs | canonicās | canonica | |
| ablative | canonicō | canonicā | canonicō | canonicīs | |||
| vocative | canonice | canonica | canonicum | canonicī | canonicae | canonica | |
出典:Wikipedia