出典:Wiktionary
From condiciō (“condition, term”) + -ālis, from condīcō (“I agree upon, promise; fix”), from con- (“with”) + dīcō (“I say, speak”).
condiciōnālis (neuter condiciōnāle, adverb condiciōnāliter); third-declension two-termination adjective
Third-declension two-termination adjective.
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masc./Fem. | Neuter | Masc./Fem. | Neuter | |
| Nominative | condiciōnālis | condiciōnāle | condiciōnālēs | condiciōnālia | |
| Genitive | condiciōnālis | condiciōnālium | |||
| Dative | condiciōnālī | condiciōnālibus | |||
| Accusative | condiciōnālem | condiciōnāle | condiciōnālēs condiciōnālīs |
condiciōnālia | |
| Ablative | condiciōnālī | condiciōnālibus | |||
| Vocative | condiciōnālis | condiciōnāle | condiciōnālēs | condiciōnālia | |